This is absolutely the most aimless post of my blog. I know. Because I neither have any subject in my mind, nor I have any inspirational incident happened in my life so that I can pen it down before it rubs out of my memory. NO ! absolutely nothing..

Its not like there is nothing happening in my life. There are so many interesting things happening, I have read many interesting book in past few days. But I just do not have slightest piece of enthusiasm to write anything about it. I wonder why is it so? Can I not write down whatever thought come and go in my mind? nope that’s not true. I have always written whenever and whatever thought crosses my mind. I could not stop that ‘urge’ to write them down in past. Then why is it not the case now a days?  Have I not remained that sensitive person like I was before? I don’t think so. I still get ‘ganga-yamuna’ in my eyes watching dumbest senti scene in movies or even reality shows just like before. I get same offended when I make silly mistakes while talking, cooking, studying etc.  Yes I am just the same craziest sensitive person like I was, before this so called writer’s block hit me hard.. Then what the hell is stopping me to write any bull**** I want?

I dunno ! I think this monologue is helping me to at least de-clutter the thoughts and clean up some of the memory drawers in my brain. yeah.. I always feel there are numerous drawers in our brain. Each of them have files or documents related to one thing. When any one of the thing gets triggered in our mind (may be due to some situations, incidents ) , the other files, documents related to that scenario in that drawer gets pulled up and you get big time nostalgia-quake. Yup, memorable (in bad or good way) incidences fall from upper racks to your mind like the things from compartments in our house fall when a biiiig earthquake hits. Wow, what an Idea !!

I used to discover such an ideas when I was a student.Oh, every person is always a student. But what I mean here, is when I was(read: my parents were) actually paying for that study. I used to write down those ideas in just couple of lines in my diary. Very abstract.. If someone happened to read those lines, would never tell what those lines were about. Well, that person can be even me after 15 days ! But that was fun !

Actually looking in the past reminds me that I was never a diary-writer. I always got awesome marks and remarks on my Essays in schools. I could write anything of any length on any topic. But when my friend , Manasi, told me to write a diary, I was sure that I will not be able to write that. May be that has got something to do with my nature. Sadly, I am not a retrospective person. [ hmm that's not a good thing. Can't help. I always get fascinated by the things that "might" happen in future. Or I will get sad/happy for the things in past. But I will never sit down and think about whatever mistakes I did in past to rectify them in Present ! That's so weird.. And still, everything happened the best way I wanted, as if I had worked hard to achieve them.. !  funny.. ]  Okay so back to writing. What I was saying is I was never a ‘present-person’. Always thinking about either past or future. How could I write a diary which basically means you have to write about things happening in current life ! I always wrote what I am gonna do in future, or what I did/did not in past. That’s so strange. No wonder I write more nostalgic stuff ! I think this is what is happening. I guess there are no more nostalgic things remained now so that I can pen them down , publically. I will either have to move to fiction or, finally in current, present state of mind.

Having been writing for almost 3 years , I think, has made me think seriously about writing. For first time in my life I am getting really serious about something. uh, don’t get me wrong here. I am not self-appreciating or boasting here. What I mean by serious about writing is that, I know now for sure I have that ‘urge’ for writing. I have not written anything on my blog since March mid. Not even in my personal diary. But all this time, I could not deny that urge for writing in me. Since this blog started , I always wrote anything that comes in my mind. ( ‘ektaaki likhan’ in marathi) But I guess its not very good thing to always write like that. To begin writing this technique is good. But to develop writing, nope! I have been reading some awesome writers past few years. And I definitely would love if I can achieve 0.1% of their writing skills!  So I now need to develop the skills to write more seriously. I think I can at least try. I know I am not very good writer. But I can try to be one. And that’s why, I would not like now to write anything, everything that comes in my mind.

hmm.. I guessing I am making things lil tough for me by writing this. Because I cannot write my best in just one day. I have raised my expectations in this post but it is probable that I will write very ordinary and even again nostalgic in next post!   I will need some time, some rough work to be done, and then probably, one day, I will write neat. Let’s see.

At least, this rambling did something good.
So, was this an aimless post for me? Guess not..

बापरे ! मागच्या पोस्टमध्ये लिहील्याप्रमाणे ब्रेक घेतीय म्हटल्यावर आई आणि नवरा उखडलेच माझ्यावर !! खरंतर लिहीणं बंद करणे नाही जमणारे मला. ते तसे मी करणारही नव्हते. वैयक्तिक डायरीवर तर लिहीलेच असते, जे मनात येते ते. पण त्या दिवशी उबग आला ब्लॉगिंगचा /इंटरनेटचा.
असो. त्या दोघांसाठी तरी मी हा ब्लॉग चालूच ठेवणार. आणि ही मी बसलीय ब्लॉगवर काहीतरी खरडायला. परत. नव्याने !

तरीही विषय नाहीच सुचते. नंतर लिहीते पुढे कधीतरी.

Believe me, This is not (let-it-be-good-or-bad-anything-is-good-kind-of) publicity stunt! Someone actually thought of that.. LOL
I was really frustrated with internet. and now am back on track.  Duh..

Bhagyashree.

हे शीर्षक थोडं अतीच लांब झाले आहे खरं, पण पर्याय नव्हता. नुसतेच “मराठी लोकं कंजुष का” चूक झाले असते [ म्हणजे पोस्टच्या संदर्भात म्हणतीय मी.. , एरवीचे.. जाऊदे!] “मराठी लोकं ब्लॉगिंगमधे कंजुषी का करतात?” हे तर साफ चुकले असते,मराठीब्लॉग्सला जोडलेल्या ब्लॉग्सची संख्या पाहून! म्हणून असे शीर्षक!

आज एकदम हा का विषय बुवा? ..तुम्हा वाचकांना माझ्या एकंदरीत Blogging Activity वरून एक समजले असेल. मी हल्ली खूप लिहीते. कधीकधी भंगारही लिहीते. कधी विषय असे धुमकेतूसारखे उगवतात, कधी मी एकदम Technical होते. आणि कायमच Blog Templates/ Themes आणि Widgets च्या शोधात असते. थोडक्यात मी या ब्लॉग्स प्रकरणात पूर्णपणे बुडून गेले आहे. मी हल्ली मराठी फोरम्सवर पडिक राहणे टाळत असून खूप खूप इतर इंटरनेटवर वाचत आहे. [ मराठी फोरम्समधे काही राम नाही हे माझे बहुमूल्य मत देखील नोंदवून टाकते! अर्थातच मायबोली हा अपवाद! ]असो. तर सांगण्याचा मुद्दा हा, की फोरम्सपेक्षा ब्लॉग्स हे जास्त उपयोगी वाटू लागले आहेत मला. एकतर काय वाचायचे हे आपल्या हातात राहते. उगीच समोर येईल ते वाचणे, मग ते भडक विधाने दिसली की आपला माथा भडकणे, हिरीरीने भांडणे करणे यापेक्षा आपल्यास जी माहीती हवी आहे तीच शोधून तीच्याबद्दल वाचणे फार उत्तम!

गेल्या काही दिवसात मी खूप इंग्रजी ब्लॉग्स देखील वाचले. बरेचसे टेक्निकल. SEO [Search Engine Optimization] , How to make money online?, Blogging tips वगैरे जास्त होते.प्रत्येक ब्लॉग हा;

• उत्तमरित्या सजवलेला,
  
• उपयोगी आणि खरंच काही अर्थ असतील अशी विजेट्स – प्लगिन्स,
  
• Technically Advanced,
  
• माहीतीने भरलेला [आणि अर्थातच जाहीरातींनीसुद्धा भरलेला!] आणि,
  
• कमेंट्स सुद्धा भरभरून असलेल्या..
  

हं, तुम्ही म्हणाल असे मराठी ब्लॉग्स सुद्धा आहेत की! आहेत आहेत.. पण यात फरक होता, की बरेच व्हीजिटर्स हे सोशल नेटवर्कींग साईट्सवरून किंवा  Dig, StumbleUpon, Technorati इत्यादी ठिकाणांहून आलेले होते.  आपण मान्य करू की ते ब्लॉग्स English मधे असल्याने जास्त श्रोतृगण मिळतो. बरोबर आहे. इंग्लिश ही तर जगाची भाषा! अगदी फाडफाड बोलता नाही आली तर समजते तर नक्कीच! त्यामुळे जास्त ट्रॅफीक, जास्त कमेंट्स, जास्त आर्टीकल्स डिग्ड, जास्त टेक्नोराटीच्या ऑथॉरिटीज, जास्त स्टम्बल्स अर्थातच जास्त पैसा वगैरे वगैरे… [ पण पैसा हा मुद्दा नाही आहे माझा. कारण ब्लॉगिंगमधून पैसा कमवायला खूप खूप मेहनत, लिखाण, माहीती, टेक्निक अवगत असले पाहीजे.. ]

Building Blogging network, having Niche Blogs, Different Aggregators

हे सगळं आपण कधी सुरू करणार? मराठीमधील ब्लॉग्स – त्यातूनही माहीतीपूर्ण ब्लॉग्स तसे कमीच आहेत. पण ब्लॉगचा Niche कुठलाही असला तरी ज्याला ब्लॉगिंग नेटवर्क जोडणे म्हणतात ते होत नाहीये फारसे. मराठीब्लॉग्स, ब्लॉगअड्डा, ब्लॉगवाणी, इन्डीब्लॉगर सोडले तर मराठी ऍग्रिगेटर्स कमीच! नेटवर्कींग काय होईल तर ऑर्कुट, फेसबुक आणि ट्विटर.. अजुन काही दुसरे मला आठवत / दिसत नाही!

मुळात हे सगळं माझ्या मनात का येतंय ? कारण मी ही अशीच आहे! काही दिवसांपूर्वी मी बर्‍याच ब्लॉग्सना कमेंट्स द्यायचे. लिंक एक्स्चेंज व्हायची, ओळखी व्हायच्या. आता मी फारसे नाही करत. कारण? मला वाटते आपण आपले आयुष्य फार फास्ट व उगीचच व्यस्त करून ठेवले आहे. एखादे छान पोस्ट वाचले की कमेंट द्यायला कितीसा वेळ लागतो ? पण भराभरा पुढे सरकायची घाई! कुठे जायचे असते कोण जाणे… पण जे आहे / जे बघत आहे / जे वाचत आहे ते पटाकन उरका! इंटरनेटमुळे बैठक मारून वाचणे कमी झाले आहे असे मी काही महिन्यांपूर्वी एका पोस्टमधे लिहीले होते ते परत आठवत आहे मला. [ बायदवे, अजुनही असे ब्लॉगर्स आहेत जे नित्यनेमाने लिहीतात, कमेंट्स लिहीतात सर्वांना , हे खरंच कौतुकास्पद आहे. ] असे सर्वांनी वागले तर मराठी ब्लॉगिंग खूप पुढे जाईल. बरं असो.. मी फारच फिलॉसॉफिकल झाले का?

तुम्हाला काय वाटते? Is it Attitude Problem or Knowledge Problem ?

एकतर इच्छा नाही किंवा ज्ञान नाही..माझ्याबाबतीत दोन्हीही नव्हते. ज्ञान वाढवणे करत आहे. Attitude? माहीत नाही. थोडा स्वार्थी विचार होतो यात. माझ्या ब्लॉगवर जर कोणी कमेंट्स टाकत असतील तर मी जाऊन त्याचा ब्लॉग पाहीन, तरच कमेंट लिहीन अशी थोडी खेकडा वृत्ती वाढत जाते असे वाट्ते मला… अर्थात तसं होऊ नये हा प्रयत्न असतोच.

शेवटी इंटरनेटचे हे जग. http://secondlife.com/ सारख्या वेबसाईट्स येत आहेत. वेबवरसुद्धा एक आयुष्य निर्माण झाले आहे, उदरनिर्वाहाचे साधन झाले आहे ते. आणि काय काय नाही ??  त्यामुळे या सर्व गोष्टींना महत्व हे आहेच! प्रश्न हा आहे, आपण हे महत्व किती लवकर जाणून घेणार आहोत याचा !

वा.. हे छान झाले!

Google Official Webmaster Blog वाचत असताना कळले की आता कुठल्याही साईटवर तुम्ही गुगल फ्रेंड कनेक्ट टाकू शकता!मी लगेच ते टाकून पाहीले. २ मिनिटांचे काम होते फक्त!  पूर्वी फक्त ब्लॉगस्पॉटवरच टाकता येत होते. आता ते वर्डप्रेसवर टाकता आले.

गुगलच्या ऑफीशिअल ब्लॉगवर दिली आहे माहीती . तरी थोडक्यात इथे टाकते.

You will have to visit :  http://www.google.com/friendconnect and provide your information. It will generate an HTML code. You will have to add that code as a widget. I guess you can add HTML code in Text area. and that’s it!

I hope it works for wordpress.com too..
Update : It does not work for wordpress.com blogs.

पूर्वी ब्लॉगरवर एकेकाळी ३९ फॉलोअर्स होते.. त्या सगळ्यांना गोळा केले पाहीजे इथे!
इथेच उजवीकडे आहे ते विजेट..  लोकहो, व्हा आता जॉईन त्याला!

-भाग्यश्री.

काही दिवसांपूर्वी मी स्मॅशिंग-मॅगझिनवर ४०४ पेजेस बद्दल वाचले होते. तेव्हापासून हा विषय डोक्यात घोळत होता..
या विज्ञानयुगात ज्याला कंप्युटर, एचटीएमएल यांचे ज्ञान नाही त्या माणसालाही आता ४०४ पेज माहीत असेल.

404  Error : Page Not Found

जेव्हा युझर आपल्या वेबसाईटवरील अस्तित्वात नसलेल्या लिंक्स टाईप करतो, किंवा सर्च इंजिन्स त्यांच्या कॅशमधून पूर्वी अस्तित्वात असलेल्या परंतु आत्ता नसलेल्या पानावर युझरला आणून ठेवतो, तेव्हा ही एरर दिसते. कस्टमाईझ न केलेल्या पेजवर नुसतीच एरर आणि ’पेज रिफ्रेश करा’ असा हुकूम असतो. परंतू चांगल्या वेबमास्टरने आपला युझर कोणत्याही परिस्थिती गमवू नये, त्याला कशात ना कशात तरी गुंतवून ठेवावे. त्यामुळे इंटरेस्टींग आणि क्रिएटीव्ह 404 पेजेस उदयास आली.

इथे अशी काही क्रिएटीव्ह उदाहरणे आहेत :

Smashing Magazine(1)     :  Wanted: Your 404 Error Pages
Smashing Magazine(2)     :  404 Error Pages: Reloaded
DollarShower.com            :  Custom 404 pages for WordPress theme

मी आज हे सगळं का लिहीतीय़??

कारण आज मी माझे या ब्लॉगचे 404 पेज डिझाईन केले. And I love it !
तुम्ही कुठलीही असंबद्ध लिंक टाकून चेक करू शकता उदा: www.swapnavishwa.com/mazevichar/rrr

किंवा येथे स्क्रिनशॉट पाहू शकता ..

[ I guess I have lost the tempo of writing about my East Coast trip,    which I was planning to finish ASAP.  त्यामुळे आता ती सिरीज कधीतरी नंतर  पूर्ण करीन मी..सद्ध्यातरी मी मनात येईल तसे लिहीणे फारच मिस करतीय!   त्यामुळे  आता काही दिवस मैदान मोकळे, विषयाचे बंधन नाही! ]

ह्म्म… विषयाचे बंधन नाही ही चांगली गोष्ट आहे, पण एक तरी विषय पाहीजे ना डोक्यात? जो होता मोठ्ठा तो बाजूला सारला. आता विचार करतीय काय लिहू?? हल्ली डोक्यात इतके  काय काय चालू असते ना, की प्रत्येक क्षणी येत असतं या गोष्टीवर आपण नीट लिहूया,  त्याच्यावर वाचले पाहीजे, interesting आहे वगैरे. पण प्रत्यक्षात लिहायला बसले की  नाहीच काही ते आठवत. मजाच आहे !

सद्ध्या मी इतक्या गोष्टींवर वाचतीय :

1. सेल्फ होस्टेड ब्लॉगमध्ये काय काय सुधारणा / प्लगिन्स असले पाहीजेत?
2. माझा आवडता टॉपिक,  Search Engine Optimization, हा तर मी नेहेमीच वाचत असते, माझ्या ब्लॉगवर प्रयोग करत असते. नक्की कशामुळे माहीत नाही, पण हल्ली Search Engines, Image Search मधून वगैरे माझ्या ब्लॉगवर भरपूर हिट्स येत आहेत. (हा माझ्या प्रयोगांचा परिणाम आहे की नव्यानेच वर्डप्रेसवर आले त्याचा हात आहे गुगललाच माहीत!)
3. The Lost Symbol - हे अफलातून पुस्तक मी निम्म्याहून अधिक संपवले. Dan Brown हा माणूस भारी आहे बाकी काही नाही! त्याचे प्रत्येक पुस्तक वाचताना मी मनातल्या मनात बोलत असते, ” हा माणूस वेडाय का?” , “इतके कसं भारी सुचते??” , “किती अभ्यास केला असेल त्यानी??” वगैरे..
4. पानिपत वाचायला घेतले होते. दूर्दैवाने ते मी वाचूच शकत नाहीये ! ऐतिहासिक पुस्तकांचा कंटाळा का आला हे मात्र मला समजत नाही आहे.

So , सद्ध्या वाचनाच्या आघाडीवर तसे चांगले चालले आहे. मध्यंतरी घाबरगुंडी उडाली होती माझे न-वाचन पाहून!

निनादने मला मस्त टॉपिक सुचवलाय ब्लॉगसाठी . सिरीजच होईल ती एक. “धडपड नोंद” वगैरे नाव शोभेल त्याला! मी दिवसातून इतक्यांदा, इतक्या ठिकाणी, माझ्याही नकळत आपटत,पडत,घसरत,ठेचकाळत असते की विचारायची सोय नाही! आता विषय निघालाच आहे तर काही नोंदी – भूतकाळातल्या – नोंदवूनच टाकते!

• इयत्ता ११वी, कॉलेजचा पहीला दिवस. काहीतरी टाईमपास मुख्याध्यापकांचा Address असा कार्यक्रम होता. मी जवळजवळ ३इंचाचे हाय हिल्स घालून पॅसेजमधून चालत खूर्चीपाशी येत होते. उशीर झाल्याने सर्वच जणांचे माझ्याकडे लक्ष गेले, आणि मी जमिनिवर ! ) कोणीतरी लांबून तरंगत येतंय आणि दुसर्‍या क्षणाला भूईसपाट होतंय म्हण्जे हाईटच होती ती!  ( ३ इंचाचे वगैरे हायहिल्स  मी तेव्हा का परिधान केले होते मला कल्पना नाही ! जीन्स आणि टिशर्ट असा वेश असताना, त्यातून कम्प्लिट बॉयिश हेअरकट असताना खाली इतके उंच हिल्स का घातले होते हे ” तेव्हाच्या – मलाच ” माहीत !!)
• त्याच ११वीच्या प्रॉपर शालेय जीवनाचा पहिला दिवस. सेमी इंग्लिश माध्यमातून आलेल्या मला, माझ्या आयुष्यातला तो पहीलाच इंग्रजाळलेला  दिवस अगदिच कोंडून ठेवल्यासारखा वाटला होता! त्यामुळे पटापट जीने उतरत कोपर्‍यावर असलेल्या माझ्या घरी पळण्याच्या तयारीत होते. आणि चिखल लागलेल्या जीन्यावरून घसरत खाली! ( कॉलेजमधल्या सर्व लोकांशी माझी इन्ट्रॉडक्शन ही अशी झाली!)
• अगदी सेम टू सेम फ्रेम माझ्या इंजिनिअरिंगच्या पहिल्या दिवशी रिपिट झाली!   [ या योगायोगाचे कारण मला माहीत नाही! ]
• आणि ही त्याकाळातली सगळ्यात हाईट !! – मी आणि मिथू, डेक्कनवर काहीतरी शॉपिंगला गेलो होतो. गाडी लावली व चालत कुठेतरी चाललो होतो. नेहेमीप्रमाणे प्रचंड बडबड चालूच होती! आणि अचानक माझा आवाज बंद. म्हणून मिथूने पाहीले तर मी शेजारी नाहीच ! मी जमिनीवर पडून विव्हळत – कम – हसत बसले होते !! ) I still remember that look of mithu. “How on the earth do you fell on the plain road??? “  का आणि कशी पडले ते अजुनही माहित नाही! पण अशक्य किस्सा आहे तो !

बरेच बरेच किस्से आहेत असे ! भूतकाळातले नाही आठवले तरी मी भविष्यात नक्कीच लिहीन असा मला आत्मविश्वास आहे  ! मला कधी कधी शंका येते, माझ्या मेंदूत आणि हाता-पायात काही सिन्क्रोनायझेशन नावाची चीज आहे की नाही ?? पण ते जाऊदे, कारण काहीही असले तरी मी नेहेमीच ट्रॅक सोडून पडते – पळते !

( जसा आज मी प्रवासवर्णनांचा ब्लॉगिंग ट्रॅक सोडलाय ! पण मला हाच ट्रॅक आवडतो ! व्यवस्थित ठरवून, शिस्तित लिहीत बसायला ही काय ब्लॉग स्कूल आहे का!  )

नव्या ब्लॉगवर सर्वांचे स्वागत!
आता कसं ऐसपैस मोकळं ढाकळं वाटतंय!

लिहीण्यासारखे खूप काही आहे! नुकतीच मी इस्ट कोस्टला जाऊन आले..
६ दिवसात बाल्टीमोर, वॉशींग्टन डीसी, न्युयॉर्क आणि नायगरा.. अधली मधली लागणारी स्टेशन्स वेगळीच!

खूप पाहीले.. खूप फिरले.. खूप चालले.. खूप क्लिक-क्लिकले!

खरंम्हणजे हे प्रवासवर्णन प्रकार थोडासा बोरच! आठवून आठवून आणि माहीतीपूर्ण काहीतरी लिहावं लागतं! लेखणी सैल सोडून मनातले विचार येतायत तसे उतरवणे इथे अलाऊड नाही!  पण ती सगळी मजा मला तुमच्याबरोबर शेअर करायचीच आहे व माझ्यासाठीसुद्धा ती लिहून ठेवणे उत्तम! त्यामुळे लिहीन हे नक्की!

आत्ता एव्हढंच बास! नव्या ब्लॉगच्या कोर्‍या करकरीत पानावरचा श्रीगणेशा समजू याला..
पुढचा धडा – अमेरिकेचा पुर्वरंग ..

भाग्यश्री.

तुमचं काय मतं?
आणि हो.. कोणी असेल करोडपती , ही साईट वाचणारा, त्याने करोड पेक्षा जास्त ऑफर केली साईटसाठी तरी चालेल मला.. (चालेल काय, पळेल! )

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..

नेटवर असेच फिरताना, ९ मार्च २००८ च्‍या लोकसत्ता, रविवार वृत्तांत ‘मर्‍हाटी नेट-भेट’ मध्‍ये, निवडक वाचनीय blog मधे माझ्या ब्लॉगचे नाव पाहून, बसलेला धक्का अजुन गेलेला नाहीय !… http://loksatta.com/daily/20080309/ravi01.htm
thanks alot loksatta !!

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..