Wow !! मला काय लिहावं सुद्धा सुचत नाहीये ! भयंकर आनंद झालाय!
गेली कित्येक वर्षं मी शोधत असलेल्या सई परांजपेच्या ’साझ’ पिक्चरची गाणी निदान युट्युबवर का होईना सापडली!
आत्ता तेच वाजतंय – क्या तुमने है कहे दिया.. क्या मैने है सुन लिया.. तुम ही कहो, अब मै कहू.. क्या!

किती वर्षं मागे गेले मी एका गाण्यात! हा पिक्चर – १९९७ चा. त्याचसुमारास तो टीव्हीवर लागला होता. आय थिंक तो थिएटर्स मध्ये प्रदर्शित झालाच नाही की काय कोणास ठाऊक! खूप कॉन्ट्रोवर्सी निर्माण झाली होती म्हणूनच असेल. असो. तर तो पिक्चर किती कैक कारणांनी बघावासा वाटत होता.

• तथाकथित लता मंगेशकर व आशा भोसलेच्या नात्यातील गुंतागुंत त्यात दाखवल्यामुळे.
• शबाना आझमी व अरूणा इराणी लीड रोल मध्ये.
• झाकीर हुसेनचे संगीत !!!!
• झाकीर हुसेन ऍक्टर म्हणून!

एकदाचा तो टीव्ही वर दाखवला. आणि मी तेव्हा लगेचच व्हीसीआर सरसावून बसले होते, व आख्खा मुव्ही मी रेकॉर्ड केला होता.
व नंतर अगणित वेळा पाहिला.

कथा खूपच कॉम्प्लेक्स. मान्सी वृंदावन व बन्सी वृंदावन या दोघी बहिणी. त्यांचे वडिल नाव विसरले, वृंदावन (रघुविर यादव) अतिशय उत्तम गाणारे, परंतू दारूच्या व्यसनाने वाट लागलेली. लोकांकडे पैसे मागून मागून दारू पिणे इथपर्यंत व्यसन गेले. एका श्रोत्याने दारूसाठी भिक काय मागतोस म्हटल्यावर त्याने चिंब पावसात दारूच्याच नशेत पण त्वेषात म्हटलेले  ”बादल घुमड बढ आये’ हे सुरेश वाडकरांच्या आवाजातले मेघमल्हारातले गाणे. अक्षरश: काटे येतात ते पाहताना. (मी ९८ साली हार्डली १५-१६ वर्षांची असेन. संगीतातले काहीही न कळता इतकं कळलं .. संगीत अफाट आहे या पिक्चरचे.)  हातासारशी गाणे ऐकाच!

मुली लहान असताना मोठीने दिदिगिरी करून पुढे पुढे केल्याचे प्रसंग आहेतच. पण मोठं झाल्यावर सुद्धा मान्सी बन्सीचे घाईघाईने लग्न लावून देते. तिला गाणं म्हणू देत नाही तसं बन्सीबरोबरच आपल्यालाही संताप येतो. बन्सी शेवटी लग्न मोडून गाण्यात करिअर करायला येते. आणि सुरू होते दोघींची स्पर्धा. रायव्हल्री. मान्सीचा इतका राग येतो ना. (अरूणा इराणी फार्र फिट्ट आहे या रोल मध्ये. अजुनही तिचा चेहरा आठवून राग येतोय मला. मस्त काम!)

शेवटी ती वेळ येतेच. जेव्हा बन्सीला मिळालेले गाणं मान्सी चोरते. (म्हणजे तिच्याऐवजी गाते) . [ असं म्हणतात ते प्रत्यक्षातले गाणं म्हणजे : ए मेरे वतन के लोगो.] तेव्हा मात्र बन्सीच्याही सहनशक्तीचा कडेलोट होतो. व एक नाते नाहीसे होते.

पुढे बन्सी संगीतकाराच्या प्रेमात पडते. [ हा आपला आर्डी असावा. ] या दोघांचे एक गाणे मला अतिशयच आवडते!! हेच ते क्या तुमने है केहे दिया.

पण इथे अजुन एक नात्यांची वीण येते. बन्सीची मुलगी कुहू(आयेशा धारकर) ही झाकीर हुसेनच्याच प्रेमात पडलेली असते. हे जेव्हा बन्सीला समजते तेव्हा ती स्वत:हून ब्रेक अप करते नाते. परंतू हा धक्का सहन न होऊन झाकीर हुसेनचा अपघात होतो. (की आत्महत्या. आठवत नाही. ) या धक्क्यातून बन्सी गाणं सोडते.

पुढे बरेच वळणं आहेत. मला नीट्शी आठवत नाहीत. पिक्चरची सीडी पण दिसली नव्हती कुठे. टॉरंट्सवर सुद्धा नाही!

मला काही फार कळत नाही. किंवा मी पिक्चर पाहीला तेव्हा तर काहीच कळत नव्हतं. पण असा काही सुंदर घेतलाय ना हा पिक्चर. साधा सुधा, पण तितकाच वेगळा. मला अजुनही शबानाचे सर्व कपडे देखील आठवतात.

जाऊदे..  सद्ध्या तरी ही काही गाणी ऐका अजुन.

हे श्रेय घोषालच्या आवाजतले सापडले आहे. पण देवकी पंडीतचे अर्थात सुंदर आहे!

असे हे साझ पुराण. काय बोलू अजुन. मी फार खुष आहे आज ! नुसती हीच गाणी वाजणार आता. याहू !!!!!!

अपडेट : बिगफ़्लिक्स वर आहे हा मुव्ही !! धान्ताडान.. http://broadband.bigflix.com/home/Movie/1357/Saaz

आज मी माझे काही आवडते चित्रपट इथे नोंदवत आहे.. तशी लिस्ट खूप मोठी आहे. पण सद्ध्या इतकेच.

अगदी डिटेलवार Review लिहायला कधी वेळच नाही मिळाला आणि बेसिकली हे बरेचसे फेमस आहेत ! सो रिव्ह्यु लिहीण्यात काय पॉईंट ?

My Cousin Vinny :

आपल्या “कायद्याचे बोला” या मुव्हीचा ओरिजिनल ! अतिश्शय भारी आहे! माझ्या नवर्‍याला तर ह्याचे डायलॉग्स, त्या विनीच्या ऍक्सेंटसकट पाठ आहेत! माझेही होतील आता. इतक्या वेळेला लागतो टीव्हीवर, व आम्ही नेहेमी नेहेमी पाहतोच !! ( Rating : 5/5 )

Evan Almighty :

Bruce Almighty नंतरचा हा सिक्वेल. वेल, ब्रुस अल्मायटी सहीच आहे! पण यात Jim Carrey नसून Steve Carell आहे. आणि त्याने अफलातून काम केले आहे! ( माझा आवडता ऍक्टर तो. ) चित्रपटाची थीम तशीच, हा देवाचा धावा करतो, आणि देव खरंच मदतीला येतो! आणि वर एक विचित्र टास्क सांगतो त्याला.. बघाच तुम्ही! यालासुद्धा ५/५

Legally Blonde

बराच उशीरा पाहीलेला पण प्रचंड आवडलेला मुव्ही ! आपल्याकडचे सरदारजीचे जोक्स जसे फेमस तसे इथले ब्लॉन्ड्सचे.. ही ब्लॉंड इथे काय काय धमाल करते ते पाहाच तुम्ही ! Total Entertainment !! ( Rating : again 5/5 )

Wild Hogs :

हा सुद्धा सारखा टीव्हीवर लागलेला असतो ! मस्त टाईमपास आहे.. दैनंदिन आयष्याला आणि कटकटींना वैतागलेले कॉलेजपासूनचे मित्र असलेले ४ जणं शेवटी बाईकवरून रोड-ट्रिपला निघतात.. त्यांचा पूर्वीचा वाईल्ड हॉग्स हा ग्रुप परत एकदा नवनिर्माण करतात, आणि त्या भल्या थोरल्या बाईक्स घेऊन, ते काळे कपडे घालून ,अगदी आपले  सेल फोन्स सुद्धा फेकून देऊन आपल्या आयुष्याला हॅपनिंग बनवायला जातात आणि ५० Bikers च्या घोळक्याच्या खुन्नशीमधे अडकतात! ) फार सही आहे हा चित्रपट! ( Rating 4/5 )

Flight Plan :

एक थरारक चित्रपट . म्हणजे मी नंतर सुन्नच होऊन बसले होते. असे कसे काढतात पिक्चर्स? डोकं कसं चालतं?

मला या पिक्चरमधले काय आवडले म्हणाल, तर हा पिक्चर पाहताना आपल्या मनात जितके काही आणि जे काही विचार येत -जात असतात, त्याला तोड नाही ! काय विचार येतात ते तुम्हीच पाहा. मी काहीही फोडणार नाहीये ! Must watch movie ! ( Rating : 5/5 )

The happening :

या चित्रपटाबद्दल मी येथे लिहीले होते. थोडा गूढ, भितीदायक, तरीही विचारात टाकणारा चित्रपट. खूप जणांना आवडला नाही असे ऐकले. तुम्ही तुमच्या जबाबदारीवर पाहणे. मला तरी आवडला.

Idiocracy :

मी पूर्वी लिहीलेले हे पोस्ट वाचा.. 

Children Of Heaven :

नितांत सुंदर चित्रपट !

well,ही लिस्ट न संपणारी आहे. परंतू आत्ता इतकेच. जसे आठवतील तशी सिरीज लिहीनच..

[ Disclaimer : यातले सर्वच चित्रपट मुलांबरोबर पाहण्यासारखे असतीलच असे नाही, याची नोंद घ्या. रेटींग पाहून मगच ठरवा. ]

मध्यंतरी जास्वंदीचे फळ ही कथा वाचनात आली.. त्या कथेची एकंदरीत कन्सेप्ट, व तिथले प्रतिसादांवरून कळले की द हॅपनिंग मधे असंच काहीसं आहे.. तेव्हापासून तो पाहायचाच होता.. 

म्हणजे… पिक्चरमधे दाखवलेली क्लेअर.. केसांची पीन मानेत खुपसते.. कुठल्याश्या बांधकामावरची लोकं, सटासट बिल्डींगवरून खाली कोसळतात.. ( हे सगळ्यात भयानक दृश्य! )  

(ज्यांना वाचायची उत्सुकता आहेच, त्यांनी हे वरचे पांढर्‍या शाईतले वाचावे.. )  

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..

असं म्हणतात माकडापासून आत्ताचा मानव विकसित झाला.. ४ पायांवरून २ पायांवर आला.. या इव्हॉल्युशन मधे शेपटीसारखे न लागणारे अवयव नष्ट झाले..

पण उद्या जर अशी वेळ आली की, मानवाने मेंदूचा, बुद्धीचा वापर करणं सोडून दिलं.. तर काय वेळ येईल?? इडियॉक्रसी बघितल्यावर समजतं काय होईल…!

Joe या अत्यंत ऍव्हरेज अशा यु.एस आर्मी लायब्ररीयनला आणि Rita या प्रॉस्टीट्युटला मिलिट्रीच्या human hibernation project मधे सामिल करून घेतात.. प्रयोग असा की १वर्ष त्या दोघांना फ्रीझ करून ठेवायचं.. थोडक्यात रिसोर्सेस जपून ठेवण्याच्या दृष्टीने चाललेला हा प्रयोग..!

पण होतं भलतंच.. २००५ साली फ्रीझ करून ठेवलेले ते दोघं जागे होतात २५०५ साली! ते सुद्धा ’Great Garbage Avalanche of 2505′ वर..! सुमारे ५०० वर्षांत मानवामधे इतका फरक पडलेला असतो, की त्याला साध्या बेसिक गरजाही पूर्ण करता येत नाहीत. सगळ्या समाजाचा आय.क्यु. जवळजवळ ० ला जाऊन पोचलेला असतो!! सगळीकडे स्टुपिड आणि इडियट्सचा भरणा झालेला असतो..

Joe उठतो तोच मुळी कचर्‍याच्या ढीगार्‍यावरून.. पूर्णपणे डिसओरिएंटेड असल्यामुळे काय चाललंय काही कळत नाही.. कोणाशी बोलायला जावं तर सगळे आजुबाजुला स्लॅंग बोलणारी जनता याच्या सभ्य इंग्लिशला हसतात.. टॉयलेट सोडलं तर पाणी कुठे नाहीच! सगळीकडे प्यायलाही स्पोर्ट्स ड्रींक.. सगळी माणसं स्टुपिड झाली आहेत! साधी वाक्यं डोक्यात शिरायला ५-एक मिनिटं वेळ घेणार, मग २+३ किती हा तर फारच भला मोठा प्रश्न झाला!

२५०५ साली आवश्यक असणारा बारकोड टॅटू Joe च्या हातावर नसल्यामुळे त्याला Unscannable घोषित केलं जातं.. 2505 साली Unscannable माणूस दिसणं म्हणजे आत्ता २००८ साली डायनॉसॉर दिसणं, इतकं दुर्मिळ..!
न्यायव्यवस्था नुसतीच आंधळी नाही, तर Retarded झालेली.! Joe ला जेल मधे टाकण्यात येतं.. तिथून तो पळूनही जाऊ शकतो. मात्र तुरूंगात असताना झालेल्या एका महा-अवघड प्रश्नाचं उत्तर त्याला आल्यामुळे , त्याच्या अतिप्रचंड आयक्यु मुळे त्याला व्हाईट हाऊस मधे बोलवलं जाते..
[अती अवघड प्रश्न हाच, की एका बादलीत २ गॅलन पाणी आहे, आणि दुसर्‍या बादलीत ५ गॅलन, तर माझ्याकडे बादल्या किती!! ))) ]

असो.. इथे काही सगळी स्टोरी नाही लिहीत मी.. ती सगळी मजा पिक्चरमधेच बघितली पाहीजे!! ४-५ वेळेला तर Rofl होईल इतकी हसले मी!!

पण हा काही कॉमेडी पिक्चर नाही.. ही तर झाली ब्लॅक कॉमेडी.. ! माणसाने बुद्धी गहाण टाकली तर अशी वेळ येईल.. त्यामुळे आपण आपल्या बुद्धीचा , मेंदूचा वापर केला नाही तर अशी वेळ येऊही शकेल..! ही वॉर्निंग नक्कीच मिळते या पिक्चरमधून!!

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..

huh, पाहीला एकदाचा वळू! इतकी हैराण झाले होते मी ऑनलाईन मिळत नाही म्हणून.. पण मिळाला, आणि अगदी उत्साहाने बसले पाहायला.. नाही आवडला मला.. कदाचित खूपच अपेक्षा वाढल्या होत्या त्या पिक्चरच्या चर्चेने.. म्हणून असेल.. पण तितका नाहीच आवडला..
ह्म्म आता तांत्रिक बाजू चांगल्या आहेत.. पिक्चर ’बघायला’ मस्त वाटतो.. गावतलं वातावरण,ते राजकारण मस्त घेतलंय.. पण ज्या बद्दल आहे पिक्चर तो वळू, म्हणजे देवाला वाहीलेला, माजलेला बैल.. तो किती शांत दाखवावा? नुस्ता आपला इकडुन तिकडे फिरतोय.. आणि म्हणे डुरक्याचा लई त्रास.. तितका त्रासदायक नाहीच वाटला तो.. [ गोड आहे उलट! )) ] आणि त्याचा सस्पेन्स तो किती! मला वाटलं चांगला मोट्ठा असणार, त्याला पकडणं खूप अवघड जाणार .. कसलं काय.. १०-५ पावलांवरून ते इंजेक्शन मारतात.. इतकी लोकं पळत , दंगा करत येतात, त्या आवाजाने बैल ढिम्म हलत नाही! ही लोकं इंजेक्शन कधी मारतायत अशी वाट पाहात उभा राहीलेला वाटतो.. असो.. ते डॉक्युमेट्री घेणं वगैरे मला विनोदी वाटलं.. आणि दिलीप प्रभावळ्कर अजिबात विनोदी नाही वाटला.. काहीच्या काही घुसडलीयेत काही काही लोकं! दिलिप प्रभावळकर, अमृता सुभाष आणि कोण तो तिचा मित्र.. काय काम होतं त्यांच इथे देवाला ठाऊक.. अतुल कुलकर्णीचे काम इतर कुणीही करू शकला असता, असं एरवी जे वाटत नाही, ते फिलींग आलं त्याचं काम पाहताना..
आता टिंग्या पाहायचाय.. तो आवडेल नक्की असं वाटतेय.. तो असा अपेक्षाभंग नाही करणार असं वाटतंय.. बघू..काय होतय..

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..

काल चिल्ड्रेन ऑफ हेवन पाहीला.. खूप ऐकलं होतं, आणि खूप दिवसांपासून पाहायचा होता.. फार आवडला मुव्ही.. स्टोरी काय माहीतीच असेल सगळ्यांना, आणि मला परीक्षणं लिहीता येत नाहीत.. म्हणून फार नाही लिहीत.. पण मनात आलं ते उतरवतीय..

सारखे हॉलीवूड आणि बॉलीवूडपट पाहून डोळ्यांना त्या चकचकाटाची, हाणामारीची, गाणी, फालतू आयटेम साँग्स, कसली ना कसली तरी कटं-कारस्थानं, यांची इतकी सवय झाली होती, की हा पिक्चर पाहताना इतकं शांत आणि वेगळं वाटलं.. साधी पण सुंदर कथा.. साधं चित्रीकरण, साध्या लोकेशन्स..फार बरं वाटलं असं पाहून.. (सुरवातीला ते मीठ विकणार्या माणसाचं ओरडणं ऐकून तर भारतात पोचले मी!) .. इराण मधलं वातावरण, तिथले लोकांचे दारीद्र्य, झारा आणि अली इतके लहान असून त्यांचे घरकामात आई बाबांना मदत करणं.. झारा तर केव्हढीश्शी आहे! पण एक शाळा झाली की कुठे भांडी घास, नाहीतर लहान भावाला(बहीणीला) सांभाळ अशी कामं करत राहते..(झाराच्या डोक्यावर हिजाब पाहून तर कसंतरीच वाटलं.. कसं आयुष्य असेल ना तिथे मुलींचं??) ते बुट हरवणं,दोघांनी मग अलीचे बुट शेअर करणं,ती पळापळ, पैसे नसल्यामुळे बाबांना कळू नये म्हणूनची धडपड..तो समजुतदार पणा.. शेवटी बुटांसाठी त्या स्पर्धेत ३रा येण्याची अलीची धडपड, आणि एवढं करून तो पहीला आल्यामुळे रडवेला झालेला तो.. सगळं अंगावर आलं!!

खूप आवडला.. पण शेवट जरा उदासच वाटला.. म्हणजे झारा-अलीचे बाबा ते पांढरे बुट घेतात असं दाखवलंय.. म्हणजे बुट तर मिळतात, पण त्यासाठी अलीने केलेली धड्पड वाया गेली असं वाटतं.. तो पहीला आल्याचा आनंद तर नाहीच होत.. पण एकुणात सुंदर घेतलाय पिक्चर.. बराच आटोपशीर आहे.. गरज नसलेले सीन्स नाही आहेत.. उगीच लांबवला नाहीय, म्हणूनच जास्त परीणामकारक वाटला.. सगळ्यात आवडलं ते म्हणजे कास्ट! अली खूप इनोसंट आणि गोड घेतलाय.. त्याचे डोळे फार बोलके आहेत.. फार क्युट आहेत अली-झारा..( त्या दोघांचा आवाज पण गोड आहे!) मला अली-झारा चे बाबा पण आवडले.. दारीद्र्य, कुटुंब चालवण्यासाठी ते करत असलेले कष्ट, बायकोबद्दलचे प्रेम, सगळं इतकं छान दाखवलंय ना त्यांनी, आणि तेही कमी प्रसंगातुन.. फार आवडला तो ऍक्टर.. घरात चहासाठी साखर नसताना, मशीदीमधे चहा करत असताना त्यांना फुटलेलं रडू, आपल्या पण डोळ्यात पाणी आणतं.. गार्डनर म्हणून श्रीमंत वस्तीमधे जाऊन काम करताना त्यांच बावचळणं,काय बोलावं ते न सुचणं.. मस्तच घेतलयं!

काय काय इथे लिहून ठेवणार.. सगळाच पिक्चर लिहावा लागेल.. पण आता माजिद माजिदीचे सगळे पिक्चर पाहणं आलं.. त्याशिवाय बरंच नाही वाटणार! बरान का काहीतरी आहे ना? अजुन कोणते आहेत ते शोधायला लागावं आता…

तुम्हाला हे पोस्ट आवडल्यास जरूर कमेंट्स लिहा..